-Չեմ սիրում աղքատներին, զզվում եմ նրանցից․․․ ինչպես ես տրորեցի անամոթ աղջկա քիթը և նրան իր տեղը ցույց տվեցի

Այս դեպքը եղել է մի քանի ամիս առաջ՝ աշնանը։ Համացանցով շփվում էի մի աղջկա հետ, շատ էր դուրս եկել։ Հետո որոշեցինք վերջապես հանդիպել, զբոսնել այգում։

Իրականում մեր շփումն այնքան էլ լավ չստացվեց․ ես նրան հավանում էի, բայց ահա Լյուսին երևի շատ երկպագուներ ուներ, և ես իր համար կարծես պահեստային լինեի։ Մի գեղեցիկ օր էլ նրանից հաղորդագրություն
եմ ստանում․

—Այսօր տրամադրություն չունեմ, աշխատավայրում խնդիրներ կան․․․ ռեստորան գնալու ցանկություն չկա՞։ Տաք երեկո էր, ես էլ աշխատանքից հետո ոչ մի գործ չունեի, այնպես որ ուրախությամբ համաձայնվեցի։ Հոգուս խորքում ինձ օգտագործված էի զգում, բայց դե․․․ միևնույնն է չհրաժարվեցի։ Ժամը 7-ին հանդիպեցինք, որոշեցինք նախքան ընթրելը այգում զբոսնել։

Հանկարծ մի տղա մոտեցավ, երևի 10-12 տարեկան։ Ահավոր վատ ու հին հագուստով, հնամաշ կոշիկներով, ձեռքը մեկնեց և գումար խնդրեց։ Իմ գրպանում էլ գոնե մի մետաղադրամ չկար, բայց վախեցա, որ ընկերուհիս կարող է ինձ ժլատ համարել ու հիասթափվել, եթե մերժեմ տղային, և ստիպված նրան 1000 դրամ տվեցի․ —Վերցրա, ընկերս։ ։ Տղան ուրախությամբ քաշեց գումարը ձեռքիցս և վազեց հեռու։ Լյուսին ոչինչ չասաց, այդպես էլ առանց մի բառ ասելու հասանք ռեսոտրան։ —Ինչի՞ց ես նեղացել, գուցե՞ ես եմ մեղավոր։

—Հասկանու՞մ ես, չեմ սիրում աղքատներին։ Ամեն մարդ պիտի ինքն իր համար վճարի, իսկ էտ տղան նույնիսկ ծնողներ ունի։ Ինչի՞ նրանք չեն կերակրում իրենց որդուն, ինչի։

error: Content is protected !!